Soms vertelt een plek wat je moet doen

Oude bomen, een zuidgericht perceel en grote hoeveelheden groen: dat was het startpunt van dit project. “Kaatje en Joeri kwamen met het idee om te verbouwen, maar ik voelde meteen: als we dit goed willen doen, dan moet alles opnieuw. En dat mocht”, vertelt architect Paul Kindt. “Ik vertrok niet van muren, maar van licht. Van zichtlijnen en oriëntatie. Van hoe je door een huis beweegt. Zo ontstond een nieuwbouw die in balans leeft met zijn bewoners en de natuur eromheen.”

Gericht op het groenr

De architect wilde geen woning die zich afsluit van de buitenwereld, maar één die ermee in dialoog gaat. Het leefgedeelte – keuken, eetruimte, zithoek – zit volledig aan de achterkant, gericht op het groen. “Het is een ruimte waar je bijna vanzelf naartoe trekt. ‘s Ochtends drink je koffie in de ontbijthoek, later op de dag schuif je aan de grote tafel voor huiswerk en gesprekken. Die schakeling van plekken maakt dat de woning echt meebeweegt op het ritme van het gezin.”

Kleine ingrepen die visueel veel doen

In de keuken krijgt het keukeneiland in travertin alle aandacht, met de open nis als extra designelement. “Een kleine ingreep die visueel zoveel doet. Dat is waar Fraeye sterk in is: een ontwerp aanvoelen, verfijnen en vertalen tot elk detail klopt”, zegt Paul Kindt.

Van de eerste schets tot de laatste legplank: alles heeft één visuele taal

Notelaar loopt door van keuken tot badkamer, van bureau tot kaptafel. Travertin keert terug in de nissen en het keukenblad. Zelfs de messing toetsen zijn overal doorgetrokken. “Fraeye werkt met een structuur die je zelden ziet. En ze zorgen dat alles tot in de puntjes afgewerkt is. Dat is zeldzaam. Voor mij als architect is dit zo’n project waar alles samenkomt: een klant met visie, een locatie met karakter en een partner die weet hoe je finesse tastbaar maakt”, vindt Paul Kindt.